Hoşgeldin, ziyaretçi! [ Kayıt Ol! | Giriş Yaprss

 

Bir tutam yaşam: Benden kaçma İsme

  • Eklenme: 28 Aralık 2017 06:20
  • Kalan Zaman: Bu ilanın süresi doldu.
imageimageimageimage

İlan Açıklaması

13.05.14

Ali çoktan uyanmış, İsme’nın hoş yüzüne izliyordu. Daldı gitmiş, hayaller kuruyordu. Sanki bir eşiği sıçramış ve mutluluğun içine düşmüştü.

Çalan alarmın sesiyle isme de gözlerini araladı. Ali uzanıp telefona, alarmı durdurdu ve usuna gelen bir şarkıyı indirdi, tekerrür sehpanın üzerine vazgeçti. Azıcıktan çalardı. Bunca rastlanın içinde teknolojinin doğru zamanı bulmasına izin verdi.

Sonra dönüp yavaş yavaş kendine gelen İsme’ya bir kere daha baktı. “Günaydın Prenses” dedi ve burnuna minicik bir öpücük kondurdu.

Prenses uykusu

İsme, evvel bir irkildi. Tam gecenin düş olduğunu düşünmek işine kazançtı, uyandığında Ali hala orada olmasaydı şayet.

Bir çekingenlik, bir sıkıntılılık sardı İsme’yı birden. Gecenin loşluğunda ayyaş olmak kolaydı. Şimdi gün ışığı her şeyi sarih ve seçik gösteriyordu işte. Ne yapacağını öğrenmez bir halde birden doğruldu. Gözlerini birkaç kere kapatıp tekerrür açtı. Her seferinde aynı şeyi görüyor olmak onu daha çok telaşa düşürüyordu.

Ali azıcık evvel tam belleğini doldurmak istercesine İsme’yı izlemekte ne kadar haklı olduğunu düşündü ve konuşmaya başladı: “Çocuk gibi davranmayı vazgeç ve korkma artık İsme. Bak, aşırısıyla reelim ve buradayım. Gitmeye de amacım yok”.

Anlatamıyorum

İsme yalnızca, “Geç kalıyorum, işe gitmem gerek” dedi ve kalkmak için doğruldu. Ali ondan daha süratli davrandı. Ayağa kalktı ve İsme’yı kendine sürükleyip sarıldı. İşte o an indirdiği şarkı çalmaya başladı: “Yaşar – Anlatamıyorum”

Bir anda ikisi de dün gece Taksim alanında ettikleri dansı andırdı. Ali, İsme’ya döndü ve “Hepsi hakikatti, korkma” dedi.

Sabah sabah dans ettiler. İsme eşyalarını alıp hazırlanmak için banyoya gittiğinde aynada yansıyan suratına bakıp nasıl da kızardığını izledi bir zaman. Bugün netlikle makyaja gereksinimi yoktu. Güzel, her gün makyaja gereksinim dinlememek için bir neden bulabilirdi. Ama bugün gördüğü suret, şimdiye kadar gördüklerinin en hoşuydu.

Benden kaçma İsme

Artık konuttan çıkmalıydılar. Kapıya geldiler. Ali, kapıyı açmak için yönelen İsme’yı durdurdu. Bir kere daha sımsıkı sarıldı. “Lütfen kaçma benden. Bu akşam buluşalım. Konuşmak istediklerim var” dedi. İsme işe Ali de evine gitti.

“Benden kaçma”… Tümce evilip yıkılıp İsme’nın beyninde aralıksız dönüyordu. Tam gün ne yaptı, ne yedi, ne içti hiç öğrenmedi. Aşk hakikatinde böyle bir şey miydi? Ya da muhtemelen her seferinde sezdiğin duygu, apayrıydı…

İlk ciddi konuşma

Yeniden Taksim’de buluştular. Bu seferki tasarlanmış hakikat bir buluşmaydı. İsme suskunca Ali’yi izliyordu. Ali ise konuşmaya nasıl girse, onu bulmaya çalışıyordu.

Sonunda konuşmaya başladı. “Benim iş için yaz süresince Bodrum’da olmam gerekiyor İsme. Bu birkaç ay evvelden yaptığım bir uyuşma ve gitmem gerekiyor”.

İsme bir anda anlamsız bir ifadeyle Ali’ye bakmaya başladı. Hakikatinde kendi içinde korkuya dahi düşmüştü. Zira dün gece beraber yattığı, tam gün usundan çıkaramadığı adamın ne iş yaptığını öğrenmediğini daha yeni fark ediyordu. Yeniden de bu mevzuya girmeden “Git o zaman” dedi. Böylece birkaç ay görüşemeyeceklerdi ve bu mevzu da kapanıp gidecekti işte. Dalıp gitmişti, Ali’yi dinlemiyordu dahi artık. Kaçış yolunu bulmuştu kendince…

Art yarın

Damla Karakuş

Bir tutam yaşam: Şiir dolu gece – Onuncu kısım için tıklayınız

, , , , , , , , , , , , , , , ,

221 kez görüntülendi, 1 kişisi bugün görüntüledi.

  

Yorum Yaz